'Hier heb ik mijn vriendin gevraagd of ze een relatie wilde'

'Hier heb ik mijn vriendin gevraagd of ze een relatie wilde'

Elias van Hees (29) is het jongste mannelijke raadslid in de gemeenteraad. In 2014 kwam hij namens de PVV in de raad en voor die tijd werkte hij achter de schermen bij de partij. Zijn favoriete plek is de straat van zijn eerste woning in de stad: de Kranestraat.

"Ik ben eerst nog in de Regentesselaan geweest om een woning te bezichtigen. En daarna in deze straat, de Kranestraat. Wat ik meteen zo leuk vond, was het hofje voor het huis en de rust die dat gaf. Ondanks dat je middenin het drukke centrum zat, had je toch een rustige plek.”

Hij ging er in z’n eentje wonen. Maar toen kwam er een vrouw in zijn leven. “Haar heb ik daar natuurlijk ook over de vloer gehad”, zegt Elias nonchalant. Inmiddels hebben ze een relatie. “Daar is dat ook allemaal ontstaan. Ik heb haar daar op de bank gevraagd of we samen verder gingen!” Dat maakt de Kranestraat voor hem een bijzondere plek. Vervolgens is hij met haar gaan samenwonen, elders in de stad.

Op je hoede

Sinds hij uit het huis is vertrokken, is hij tot nu nooit eerder teruggegaan naar het huis waar het voor hem in Den Haag allemaal begon. De reden dat hij in die jaren niet meer langs zijn oude huis is geweest, is vrij eenvoudig. Hij vond het ‘nou niet de meest veilige straat’. Elias: “Je hebt daar te maken met de neveneffecten van de prostitutie: drugshandel en drugsgebruik kwam ook in de straat voor. En het verloedert. Dat is gewoon de problematiek van een oude stad. En dat is het Oude Centrum. Het is ook vlakbij de Schilderswijk. ’s Nachts liepen er ook types door de straat heen waarvan je dacht: wat doen die hier eigenlijk? Dus je was eigenlijk altijd wel op je hoede in die straat.” Voor Elias was het ‘een plek met een dubbele betekenis’. “Je maakt dan ook kennis met de mindere kanten van een stad. Daardoor leer je Den Haag meteen goed kennen. En het was ook wel heel leuk hoor, want het is vlakbij Chinatown waar je voor vijf euro lekker kunt eten. En de straat is ook centraal, want het is vlakbij het Plein, het Haagse Bos of weet ik het waar.”

Binding met de stad

In 2012 werkte hij achter de schermen voor de PVV. “Toen ik in beeld kwam om eventueel raadslid te worden, speelde natuurlijk mee dat je wel een binding moet hebben met de stad. Die krijg je wel snel als je in het Oude Centrum van Den Haag woont.” Hij had niet gedacht dat zijn leven nu al voornamelijk zou bestaan uit de politiek. “Dat is zo gelopen. Ik dacht op een gegeven moment in 2010: nu is het klaar, nu ga ik mij ermee bemoeien! Vooral de politieke correctheid op de Universiteit gaf misschien wel het laatste zetje. Tijdens een hoorcollege zette een docent Mussolini op één lijn met Rita Verdonk en Geert Wilders. Toen dacht ik wel: waar zijn we in hemelsnaam beland?"

Op de Pier bij de PVV

"Een tijdje hierna heb ik een mail gestuurd of ik kon langskomen op de uitslagenavond op de Pier in 2010, toen er uiteindelijk 24 zetels werden gehaald. Dit bleek te kunnen en daar ben ik toen in m’n eentje naartoe gegaan. Ik kende helemaal niemand, maar ik wilde weten wat voor club het was en wat voor mensen er zouden zijn. Ik zag Geert Wilders natuurlijk op tv, maar dat was het. Op de Pier ben ik toen spontaan in contact gekomen met Machiel de Graaf (toen raadslid en nu Tweede Kamerlid). Dat ging allemaal geheel vanzelf en met 24 zetels werd het een historische avond.”

Die enorme verkiezingsoverwinning van de PVV, die hij op Scheveningen van dichtbij beleefde, was voor hem persoonlijk niet het mooiste dat hij in Den Haag mocht meemaken. Toen hij in maart 2014 in de gemeenteraad gekozen werd was dat toch wel het mooiste moment. “Dat vond ik fantastisch, echt gaaf, want het is dan allemaal nieuw en spannend. Vooral de maidenspeech (de allereerste rede die je als raadslid in de politieke arena houdt, red.) was spannend. Daar bereid je je dan goed op voor. En als je dan eindelijk achter het spreekgestoelte van de raadszaal staat dan besef je wel: dit is een heel bijzondere en serieuze taak. Kippenvel! En het mooie is, dit gevoel heb ik soms nog steeds als ik het Haagse stadhuis binnenloop. Dat je dit mag doen namens onze kiezers in de stad en wekelijks probeert het leven voor alle mensen in deze stad wat aangenamer te maken. Dat is echt een hele eer.”