'New York en Den Haag hebben veel met elkaar gemeen'

'New York en Den Haag hebben veel met elkaar gemeen'

Joosje Duk (1994) was als actrice te zien in films als Snuf de Hond en Publieke Werken, maar ze concentreert zich nu vooral op het regisseren. In mei 2016 studeerde ze af aan New York University. Haar korte film Heavy Feathers werd geselecteerd voor de Short Film Corner op het festival van Cannes. Joosje’s favoriete plek in Den Haag is de plek waar het allemaal begon: theaterschool Rabarber.

“Ik was extreem verlegen als kind, en via via kwam mijn moeder achter het bestaan van theaterschool Rabarber. Den Haag, Rotterdam en Groningen zijn de enige drie Nederlandse steden met zo'n soort jeugdopleiding. Het gebouw in de oude bibliotheek aan de Bilderdijkstraat is eigenlijk tien jaar lang mijn tweede huis geweest. En Rabarber is heel bepalend geweest voor de rest van mijn leven.

Op school kan je je als verlegen kindje nog wel verbergen: je gaat achter in de klas zitten en doet je best niet op te vallen. Maar bij Rabarber kon je je niet verbergen. Je wordt enorm aangemoedigd om alles van jezelf te laten zien. En je leert al van jongs af aan om jezelf te presenteren. Als je op een podium staat, kan niemand je helpen; je bent helemaal op jezelf aangewezen.

Bovendien leerden we al op heel jonge leeftijd dat er méér in het leven is dan je eigen beschermde kleine wereldje. Op een school zit je toch veelal met kinderen van dezelfde achtergrond. Op Rabarber zaten kinderen uit alle delen van Den Haag: van de Archipelbuurt en de Vogelwijk tot het Laakkwartier en de Schilderswijk. Dat heeft mij ook heel erg geïnspireerd op na mijn middelbare schooltijd verder te kijken dan alleen Nederland - zo ben ik op mijn zeventiende op New York University terechtgekomen.

Het was altijd een feest om naar Rabarber te gaan. Normaliter ging ik er twee, drie keer per week heen. Maar in de periode voor een uitvoering zat je er eigenlijk elke dag van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat. Wat mij vooral is bijgebleven is de grenzeloze creativiteit: je kon alles worden en alles zijn. In Sjakie en de Chocoladefabriek speelde ik het verwende meisje Veruca Salt, in Assepoester was ik een muis. Elke voorstelling speelde je weer met een andere groep. En er was ook veel interactie tussen de jongere en de oudere kinderen, zodat die elkaar ook kennis konden overdragen.

New York
Ik ben in New York gaan studeren omdat ik niet goed kon kiezen. In Nederland moet je gelijk kiezen voor één studie; in de VS kan je ook als student veel meer je eigen pakket samenstellen. Ik heb acteren, regisseren en journalistiek gedaan. Ik concentreer me nu op regisseren, en mijn grote voorbeelden in dat opzicht zijn echte auteursregisseurs. In Nederland komt dat nauwelijks voor; hier is het toch vaak óf scriptschrijven óf regisseren. Ik wil graag beide blijven doen. 

Ik woon nu deels in New York, deels in Den Haag. Mensen roepen dan vaak 'Den Haag werd zeker te klein voor je?'. Maar dat is absoluut niet zo. Sterker nog: Den Haag en New York hebben heel veel met elkaar gemeen - en echt niet alleen omdat er veel wordt gefietst. Beide voelen aan als grote dorpen met zo'n rijke verscheidenheid aan mensen, culturen en mogelijkheden. Waar ter wereld ik ook kom, ik durf altijd met veel trots te zeggen dat ik een Hagenaar ben.”