‘Het ‘jasje’ van de politiek doe je hier even uit’

‘Het ‘jasje’ van de politiek doe je hier even uit’

 

 

Anil Kumar (1991) verhuisde in 2010 naar Den Haag. De schoonheid en de rauwe kantjes van Den Haag heeft Anil in korte tijd mogen ontdekken. Dat doet hij nu als bestuursadviseur van wethouder Karsten Klein op het gebied van stedelijke economie, voorheen als fractievertegenwoordiger van de Haagse ChristenUnie/SGP. Zijn favoriete plek: Delhi Darbar aan de Paul Krugerlaan.

Anil is min of meer bij toeval in Den Haag terechtgekomen. “Ik woonde in Waalwijk, Noord-Brabant en ik wilde graag studeren”, vertelt Anil. “In Leiden kon ik geen kamer krijgen, toen ben ik in Den Haag gaan zoeken. De eerste de beste stad in de buurt. Ik had geen idee; ik was hier misschien ooit een keer geweest. Ik heb gereageerd op de eerste kamer die ik zag en toen kwam ik meteen in Loosduinen terecht. Dat was 23 minuten van het centrum vandaan, dus dat was een beetje onpraktisch, maar ik had geen idee. Ik heb er toch bijna 2,5 jaar gewoond.” Vervolgens is hij naar de Dierenselaan verhuisd en nu woont hij al zo’n vier jaar op de Marktweg bij de Haagse Markt.

Anil+portret.jpg

Zowel vanaf de Dierenselaan als vanaf de Marktweg schuift Anil aan bij het Indiase restaurant Delhi Darbar. “Ik kwam net terug van mijn vakantie naar India en toen zat dit restaurant er. Ik dacht: het heeft zo moeten zijn.”

Anil roemt het ‘authentieke’ eten. Maar hij komt er ook graag voor het sociale contact. “Ik kwam hier meestal om een uur of acht en dan bleef ik tot na sluitingstijd. Ik zat dan in m’n eentje hier te eten, maar ik ben heel ‘connected’ met de mensen van deze zaak. De Indiase gemeenschap in Nederland is namelijk niet zo groot. Ik had nog nooit zoveel met m’n Indiase roots gedaan, maar hier kon ik praten over thuis en over alles waar je mee te maken hebt.” Om een eventueel misverstand meteen uit de wereld te helpen: Anil zit hier niet altíjd alleen. “Ik heb ook veel mensen hier mee naartoe genomen, als het ware geïntroduceerd.” Lachend zegt hij: “Ik ben een ‘walking ambassador’.”

Hindi oefenen

Een van de eigenaren komt uit Pakistan, weet Anil. “Na sluitingstijd bleven we vaak nog even zitten, pakten we nog een drankje en praatten we bijvoorbeeld over het nieuws of over de wijk. Ze weten dat ik in de politiek zit, daar krijg ik best wel wat vragen over.” Maar het gaat lang niet altijd over de politiek, is zijn ervaring. “Het ‘jasje’ van de politiek doe je hier even uit en kun je gewoon even rustig gaan zitten. Ik kan hier ook mijn Hindi oefenen. Dat vind ik ook fijn.”

Door de drukte van zijn werk komt Anil nu minder vaak bij Delhi Darbar. Eén keer in de week of zo, denkt Anil. “Maar voorheen kwam ik hier wel twee of drie keer per week. Ik denk dat ze de helft van hun omzet van het afgelopen halfjaar aan mij te danken hebben, haha!”

Open armen

Anil voelt zich niet alleen thuis bij Delhi Darbar. Hij heeft zelfs de hele stad in zijn hart gesloten. “Den Haag is een heel multiculturele stad. Toen de Indiase gemeenschap hier naartoe kwam, hebben ze altijd vastgehouden aan hun ondernemersgeest. Dat doen de meesten; ze beginnen meestal een restaurant. Ze hebben zich daardoor op een heel leuke manier kunnen profileren, vooral op de Paul Krugerlaan, wat sowieso een heel multiculturele straat is qua ondernemerschap. Maar het voegt ook echt wat toe aan de Aziatische cuisine.”

“Wat achter dit restaurant schuilgaat, is iets veel groters. Alles en iedereen uit de Indiase gemeenschap komt hier samen. De elite, expat, laaggeschoold, gemigreerd, derde generatie: zíj dineren hier. Ik heb daardoor hier zoveel mensen leren kennen. Zij brengen echt mensen samen en dat is iets wat Den Haag ook doet. Den Haag is altijd een stad zonder muren geweest. Vandaag de dag hebben we de discussie over welke grenzen gelegitimeerd zijn en welke niet. Maar hier word je met open armen ontvangen.”

Hij voelt zich helemaal thuis in Den Haag. “Dit is echt de plek waar ik helemaal geïntegreerd ben. Het is niet de plek waar ik opgegroeid ben, maar het voelt alsof ik het al jaren ken.”

Nuchterheid

Volgens Anil komt dat door de nuchterheid die heerst bij de eigenaren van Delhi Darbar. “Zíj zijn allemaal moslim, ík ben christen; maar we kunnen het prima met elkaar vinden. De eigenaren zijn zowel Indiaas als Pakistaans en waar dat op mondiaal niveau nog regelmatig tot oorlog leidt, is het hier pais en vree. Het is mijn tweede thuis, echt fantastisch. Zij hebben ook nooit zich geroepen gevoelen om te ageren tegen Wilders of in de slachtofferrol te kruipen. Gewoon lekker jezelf zijn en je ding doen. Dat vind ik ondertussen wel bijzonder aan het worden, want tegenwoordig heeft iedereen een mening, over alles. De eigenaren van deze zaak hebben alleen een mening over wanneer we de straat moeten openbreken, omdat het openbaar vervoer er niet meer door kan of dat de parkeertijden niet meer goed zijn. Dat is ook wel eens verfrissend! Ik wil helemaal niet zeggen dat het nergens anders zo is als hier, maar voor mij is dit het. Ik hoef geen andere zaken meer te vinden.”