Ivar LingenPavlovComment

'Zelfs in een lege zaal was het gaaf'

Ivar LingenPavlovComment
'Zelfs in een lege zaal was het gaaf'

 

Johannes Asfaw (16) kent een veelbelovende start als pianist. Hij speelde als dertienjarige in de Dr. Anton Philipszaal op Koninginnedag, geflankeerd door het Residentie Orkest. Twee jaar later, op z’n vijftiende, stond hij in het Lucent Danstheater de finale van het prestigieuze Prinses Christina Concours. Zijn favoriete plek in Den Haag kijkt uit op het nog te bouwen onderwijs- en cultuurcomplex aan het Spui: Pavlov.

“De Dr. Anton Philipszaal en Lucent Danstheater zijn inmiddels gesloopt.” Johannes zegt het alsof hij zijn jeugd nu al is kwijtgeraakt. “In beide zalen heb ik m’n grootste en spannendste optredens gehad. In de Philipszaal mocht ik op Koninginnedag met het Residentie Orkest een pianoset van Mozart uitvoeren van twintig minuten. Het was volledig uitverkocht. Dat was wel echt gaaf. Uit het niets kwam de vraag of ik dat wilde doen. Ik heb een jaar aan dat optreden gewerkt.”

Johannes: “Zelfs in een lege zaal was het gaaf. Als je alleen al dat orkest achter je hebt, bijvoorbeeld tijdens een repetitie. Op zo’n moment was ik helemaal ‘blown away’, omdat je op dat moment helemaal de regie in handen hebt. En iedereen let ook op je: ik was nog heel jong, dus dat vinden mensen dan ook bijzonder.” Het stuk dat de pianist speelde, kent drie stukken en daartussen hoort niet geklapt te worden. “Maar dat gebeurde wel. En op een gegeven moment was er binnen een deel nog een rust. Zelfs daar begonnen mensen te klappen! Dat was wel grappig.”

De getalenteerde Haagse pianist, die opgroeide in het Zeeheldenkwartier en de Archipelbuurt, blikt genoegzaam terug naar zijn concert in het Danstheater. “De finale van het Prinses Christina Concours was voor mijn gevoel misschien nog wel bijzonderder, dan mijn optreden in de Philipszaal.”

Zoals gezegd: de plekken waar zijn pianoconcerten plaatsvonden, zijn tegen de vlakte gegaan voor het onderwijs- en cultuurcomplex. “Vanaf Pavlov heb je een mooi uitzicht erop. En na een concert kwam ik hier wel eens een drankje doen”, licht hij zijn keuze voor Pavlov toe.

Op dit moment geniet Johannes zijn onderwijs aan de School voor Jong Talent – sinds vorige week draagt het het predicaat ‘excellente school’. “Maar net als de gebouwen hier, gaat ook die school verwoest worden. Als het zover is, dan ben ik al weg. Over vijf jaar gaan ze dat neerhalen, want het is een heel oud gebouw. En het is ook niet het mooiste gebouw meer. Het zou uit elkaar vallen, maar volgens mij valt dat wel mee.” Mooie link weer naar het Spui, want deze school wordt ook in het onderwijs- en cultuurcomplex gehuisvest.

Over dat onderwijs- en cultuurcomplex: “Ik vind het wel gaaf dat het gaat gebeuren. Maar ik heb ook van sommige mensen gehoord dat het zo zou kunnen zijn dat er minder lokalen zijn. Maar die grote concertzalen zijn dan ook heel dichtbij, dus je zou daar ook gebruik van kunnen maken. Dus er zijn ‘positives’ en ‘negatives’. Het is volgens mij wel een leuk project. Ik ben blij met het huidige plan, want ik vond het eerste ontwerp té modern.”

Hoelang kunnen we in Den Haag nog blijven genieten van het pianospel van Johannes of lonkt de wereld al? “Ik wil wel het Conservatorium doen, maar ik weet nog niet of ik dat hier wil doen of in het buitenland. Dat moet ik nog zien.”